Polska wersja tego artykułu dostępna jest tutaj (kliknij) Yesterday I was travelling back home — returning from Christmas spent with my family and friends in my hometown. From snow-covered roads and frozen streets, through sunshine and clear skies, to disappearing roads and landscapes wrapped in milky fog. You might think these were not the best conditions to drive hundreds of kilometers. But it wasn't the case yesterday. Yesterday, when the heavy clouds started hovering over

Pocałunek Delikatny o poranku, jak promienie wschodzącego słońca muskające na przebudzenie, Szybki i przelotny gdzieś w ciągu dnia, by zaznaczyć swoją obecność i pamięć Ciepły całus w policzek, by czule otulić nawet jeśli w biegu, Długi pocałunek w czoło by ukoić po całym dniu strapień i wyzwań Głęboki i namiętny by okazać porządanie - mówi chce Cię tu i teraz, bez zbędnych ogródek Pieszczotliwy gdy gotujesz, gdzieś w zagięciu karku, jak przyprawa potrawie dodający smaczku I

Nie nadrobimy tego co mogłoby być ale się nie stało. Jest tylko tu i teraz - ten dokładny moment. Jest tylko tu i teraz. Kiedy czas raptownie się zatrzyma, Pozostanie tylko to co było. Co mogłoby nigdy przecież nie istniało. Jest tylko tu i teraz. Śmiech i płacz. Ciągnąca się myśl, emocja w ewolucji. Rozmowa i cisza jednocześnie. Chłodny dotyk, ciepło przestrzeni Radosny krzych i melodia gwaru Jest tylko tu i teraz. Ciepły szept zatopiony w skórze, Spojżenia, które mówią więc

There are some people, some relationships, where you do not have just a basic conversations about weather, sharing how was your day or details from your life. Those that you have a truly transforming meetings with. Whether they happen in person, online or as a simple conversation over the phone. And I don't mean that the other person transforms you, has influence over you. But it's the combo. The dynamic you create together. When you can discuss various topics. While besides

[PL] Wiersz o powracających emocjach, niedokończonych historiach i spotkaniu z samą sobą. O miłości, która może była – a może dopiero się wydarzy. [EN] A poem about returning emotions, unfinished stories, and meeting yourself again. About a love that maybe once was — or maybe is yet to come.

Jak lustra odbijacie moje najskrytsze pragnienia, To co kocham i co mnie rani, Czego pragnę i czego nie lubię, Kim jestem i dokąd zmierzam, Jakim językiem mówię oraz co chcę poruszać w innych.

Writing my previous post, it took me a few iterations. At first, I had a simple comparison: the game’s main character as a mirror of...

I was watching The Big Bang Theory  the other night when something struck me. In games — especially adventure games — there’s always a character on a quest.  A goal to reach.  A puzzle to solve.  A hidden world to unlock.  A princess to rescue. And along the way? Obstacles. Always. Sometimes it’s about cleverness.  Sometimes about patience.  Sometimes you need to be fast — other times, careful and precise.  You fail. You try again. You take a different path. You choose a new